Bir zamanlar bütün güller kartopu gibi bembeyazmış. Olacak bu ya, aşk günün birinde bülbülün kapısını çalmış. Bülbül güllerden birine aşık olup yanmış. Bülbül aşık, bülbül tutkulu, bülbül tutuklu aşk kafesinde. Gönlünü, göğsünü siper etmiş güle. Bülbül aşkı için yanar tutuşur, yanık nağmeler ile yürekleri dağlamakta... Gül nazlı, gül merhametsiz gül acımasız zavallı bülbüle. Ak Gül bülbüle hiç yüz vermemiş. Evvela dikenlerini uzatmış aşık bülbüle. Ve bülbülün aşkını reddetmiş. Bülbül serden geçmiş, candan geçmiş. Öyle bir hale gelmiş ki, diken göğsüne batsın da kalbini yaralasın istemiş. Çünkü akan kanı dikene bulaşacak ve gülün rengini alacak. Gül rengini alan kan, isterse aksın son damlasına kadar. Bu ölüm değildi. Bu bülbülün ölümsüzlüğe attığı en güçlü adımdı. Ve sonra da ölümsüzlüğü tadacaktı. Bu düşünce ve çaresizlik içinde bülbül, gülün dikenini koparıp onu kendi kalbine derinlemesine saplamış. Bülbülün kalbinden boşalan kan Gülün ak yapraklarını kırmızıya boyamış. O gün bugündür kırmızı gül tutkulu aşkın sembolü olarak anılmış, hafızalara kazınmış...

__________________
!!! Siz Geceleri Rüyalarınızda Kızları Düşlerken Biz Klavyemizle Savaştayız !!!
!!! Siz sabahları uyanınca yüzünüzü yıkarken biz son yedeklerimizi almış yeni yatıyor oluyoruz !!!
!!! Siz bizim kim olduğumuzu merak ederken biz sizin 7 sülalenizi çözüyoruz !!!
!!! Siz bizi yakalamak isterken çoktan sizi teslim almış ve uzaklaşmış oluyoruz !!!


[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]